El Calafate Perito Moreno gletsjer- El Chalten Fitz Roy

`s Ochtends om 4 uur ging onze wekker af, pijnlijk! Snel bed uit want om 5 uur vertrok onze bus naar Rio Gallegos. Het was weer met dezelfde maatschappij dan wanneer we naar Ushuaia zijn gegaan, hopelijk niet met dezelfde buschauffeur (die Filip had uitgescholden) en valt de reis wat beter mee. Het was een andere chauffeur en deze keer geen spaanse comedie die loeihard uit een box boven ons hoofd kwam. Zelfs de grensovergangen gingen vlot. Het nam maar 1/3 van de tijd in beslag in vergelijking met de heenweg. Er waren ook wel minder mensen.
We kwamen zelfs 2 uur te vroeg aan!
Onze overstap van Rio Gallegos naar El Calafate hadden we nog niet geboekt. Het was een slechte verbinding en we wouden niet om half 1 `s nachts toekomen. Dan liever een nachtje in Rio Gallegos overnachten, maar eerst toch nog even informeren of er van een andere maatschappij misschien een bus vroeger vertrok. Er was een bus die om 11uur in El Calafate toe kwam en die daarbij 20 peso (4euro) goedkoper was. Dat zagen we nog wel zitten.
We kwamen aan in de terminal van El Calafate en toen was het eventjes stress voor de weg omdat er nergens straatnamen stonden, we moesten dus iets anders vinden om ons op te oriënteren. Er waren meerdere hostels die ons aanspraken maar omdat we erg moe waren van de reis hebben we degene genomen die het dichtste bij de terminal was.

De volgende dag hebben we lekker uitgeslapen, we vonden het niet erg om daarvoor het ontbijt te ñoeten missen. We hebben wat geïnformeerd naar uitstapjes en zijn nog even het stad ingetrokken. ´s Middags zijn we met een busje naar de Perito Moreno gletsjer gegaan.
De prijs voor het Nationaal Park Los Glaciares was weer 50% duurder dan in ons boek (nochtans druk 2009) en 3x zo duur dan voor de Argentijnen. Tja niets nieuws.
Dit waren we gelukkig alweer vergeten toen we de eerste gletsjer zagen. Ons busje reed de bocht om en opeens zagen we de prachtige noordkant van de gletsjer. Daar even gestopt aan een uitkijkpunt voor de eerste foto`s. En dan weer verder richting zuidkant van de gletsjer.
Vanaf de parking waar de bus stopte kon je die fantastische gletsjer al goed zien. We informeerden nog even over de boottocht, waar die begon. Bleek er geen boottocht te zijn, het was nog niet het seizoen! Nochtans had onze hostel het wel over die boottocht gehad.
Het padje die dichter bij de gletsjer ging, begon aan die parking. Hoe dichter dat we kwamen hoe meer dat we onder de indruk waren. Een enorme blauwe massa met hoge spieken die alle kanten uitstaken en het donderende geluid van stukken die in het water vielen (enkel gehoord, niet gezien). Het zag er prachtig uit! Ondanks de regen en harde wind, op meerdere plaatsen gestopt, vol bewondering gekeken en natuurlijk vele foto`s getrokken. Een uur later waren we terug op de parking, het busje terug in maar die vertrok pas over anderhalf uur. Ik vond het zelf te koud om zo lang buiten bij die gletsjer te staan. Filip is nog wel terug gaan kijken. En heeft opnieuw bijna een uur in de regen gestaan. Wachtend op een enorm stuk die naar beneden zou donderen, hij moest zicht tevreden stellen met een klein stuk die naar beneden viel.
Kledder nat kwam hij terug bij het busje. In de hostel heeft Filip heerlijke spaghetti gemaakt. We hebben wat gepraat met een frans koppel dat op het eiland Iles de la Reunion woont, ik had er nog nooit van gehoord dus weer een beetje slimmer geworden ;)
Daarna op tijd ons bed in want de volgende dag vertrokken we vroeg naar El Chalten.

`s morgens uitgecheckt en nog snel ontbeten en de bus op richting El Chalten. Daar kwamen we iets voor 12 uur aan, de bus stopte eerst bij het informatiepunt waar we wat informatie over het park kregen en daarna bij de hostel.
Gemakkelijkheidshalve zijn we bij die hostel gebleven, onze spullen snel in de kamer gedumpt en daarna met een picknick mee het park in gegaan.
Het hoogtepunt in het park was de Fitz Roy. Een berg met hele scherpe punten naar boven. El Chalten betekent vulkaan en is zo genoemd omdat er rond die Fitz Roy vaak een wolk hangt en het daarmee een beetje op een vulkaan lijkt.
Voor dit park moesten we niet betalen. In het begin hadden we al veel mooie uitzichten maar zagen we de Fitz Roy nog niet, die zat namelijk achter de berg waar we nog overheen moesten. De weg ging langzaam naar boven tussen allemaal grillig gevormde bomen die alle kanten uit staan, zonder blad, vaak zonder schors, getijsterd door de koude en de hevige wind. Rond ons ook veel mooie bergen en valleien. We stonden bijna boven op de berg toen we het bovenste van de Fitz Roy te zien kregen. We passeerden eerst nog een meer waar we normaal talrijke eendensoorten zouden zien. Maar we hebben er geen enkele gezien, ik denk dat het nog wat te vroeg was. Wel een mooi meer met heel zuiver (drinkbaar!) water.
Daarna weer verder, dichter naar de Fitz Roy. Het landschap was prachtig, bijna sprookjesachtig. Deze keer was het weer ons wel goedgezind. Het zonnetje maakte de koude van de strakke wind dragelijker.
Helemaal naar Laguna Los Tres (aan de voet van de Fitz Roy) konden we niet omdat er nog te veel sneeuw lag. We zijn tot Poincenot gegaan (dat al dicht bij de berg lag) en daarna nog een half uur verder gestapt richtig de gletsjer. We konden er niet zo dichtbij komen dan bij de Perito Moreno maar deze gletsjer was ook ontzettend mooi.
Daar moesten we terugkeren om voor het donker uit het park te zijn.
Om 7uur (en na +-22km) kwamen we moe maar voldaan terug aan onze hostel.
Daar even bekomen en dan een restaurantje opgezocht. Volgens onze trotter was er een klein, charmant restaurantje met meerdere vegetarische gerechten vlakbij. We zijn 3 keer rond gegaan en hebben het niet gevonden. Volgens mij bestaat het niet meer. Het is niet de eerste keer dat we dat voor hebben.
Het waaide nog steeds heel hard, de temperatuur was nog gezakt en we waren niet zo warm gekleed omdat we dachten dat het vlakbij zou zijn. Bibberend toch nog iets anders gezocht en zo kwamen ze bij een Italiaans restaurant. Weeral pizza of spaghetti! ik had er eigenlijk niet zoveel zin in, maar in dit kleine dorpje hadden we geen andere keuze.
Het was een klein familie restaurantje. 2 Mannen die zowel kok als ober waren. En een hoogzwangere vrouw die er samen met haar kindje zat en die toen het heel druk was insprong.
Als voorgerecht nam Filip een salade en ik een soepje. Het voorgerecht kregen we heel snel en was simpel, ook mijn soepje. En simpele groentensoep. Wat wel goed smaakte met dat koud weer. Ook had ik al weken zin in soep, maar dit vind je hier bijna niet. Argentinië is totaal geen soepland!
Daarna namen we beide een groenten cannelloni met rosa saus (tomaten-room). Hier kies je een spaghetti met daarbij apart welke saus je wilt. En daarbij een karafje wijn.
De groenten cannelloni waren gevult met spinazie en er lag parmezaanse kaas boven. Samen met de rosa saus was het heeeeerlijk! Voor mij was het het lekkerste dat ik tot nu toe hier heb gegeten.
Het eten kwam heel snel (gelukkig maar want we hadden veel honger), het hoofdgerecht was overheerlijk en de broodjes die we hadden gekregen stonden niet op de rekening (wat hier meestal wel is). De mensen waren er super sympathiek.
Ik had het restaurantje duidelijk onderschat. Het was al een fantastische dag geweest in een prachtig park en dan als afsluiter heeeerlijk eten. Ik werd daar kei happy van. El Chalten was echt super!

De volgende dag vertrokken we van El Chalten terug richting El Calafate. Daar kwamen we om 10 uur al aan (veel sneller dan op de heen weg). Daar zijn we eerst Filip zijn zonnebril gaan ophalen, hij was ze in ons vorig hostel vergeten. Daarna zijn we nog wat boodschappen gaan doen voor de lange busreis naar Bariloche. `s middags nog lekkere empanadas gegeten voor ons vertrek en dan de bus in voor 28 uur.
De reis is vlot verlopen en we zijn gisteren avond hier in Bariloche aangekomen.

Over Bariloche schrijven we in onze volgende blog.

Groetjes en kus

Sangita en Filip

Laatste foto's

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer