Cusco - the Sacred Valley

De volgende ochtend was er van het slechte weer niets meer te merken: stralende zon en aangename temperaturen. Na het ontbijt gingen we op verkenning door Cusco. Eerste opdracht: een reisagentschap zoeken voor onze trektocht naar Machu Picchu. De officiêle Inca-trail konden we ons niet veroorlovendus gingen we op zoek naar een leuke, alternatieve optie. Het eerste agentschap waar we ons licht gingen opsteken was Inka Time, een professioneel ogend bedrijfje dat bovendien ook nog eens outdoor-materiaal verkocht. Toevallig hadden wij de avond voordien nog beslist om nieuwe rugzakken en regenkledij te kopen voor de trekking naar Machu Picchu... hadden wij eventjes geluk! (dachten we, waarover later meer :p).
We kregen twee opties voorgeschoteld: de jungle-trail en de Salkantay-trail. Na de nodige besloten we dat de Salkantay-optie echt iets voor ons was: een trektocht van 5 dagen / 4 nachten met 3 overnachtingen in een tent en eentje in een hostal. De tocht zelf (in totaal zo'n 65-tal km) zou ons tot op 4600m hoogte brengen (te voet wel te verstaan :p) en de laatste dag konden we dan genieten van het hoogtepunt van deze trail: Machu Picchu! Als klap op de vuurpijl konden we zelfs de volgende dag al vertrekken! Om toch maar geen overhaaste beslissingen te nemen, bezochten we nog een aantal andere agentschappen, maar die waren of te duur of konden pas binnen enkele dagen een trekking aanbieden. Een verleidelijk aanbod was de mogelijkheid om de echte Inca-trail te kunnen doen en dat voor 'maar' $290. Bovendien konden we al over vier dagen vertrekken, maar uiteindelijk bleven we toch bij onze eerste keuze: Salkantay (want wij vinden het oh zo leuk om 5 dagen af te zien :p).

Uiteindelijk, na veel wikken en wegen, kozen we voor Inka Time. We besloten om toch nog een dag te wachten voor we aan deze uitdaging zouden beginnen. Sangita voelde zich niet echt tiptop in orde (wat toch een must is) en bovendien konden we van deze extra dag gebruik maken om de Heilige Vallei rond Cusco te bezoeken (met een heleboel interessante Inca sites). We kochten er alvast een rugzak en regenkledij en gingen daarna op zoek naar een rugzak voor Sangita. Dankzij het vele heen-en-weer geloop tussen de verschillende agentschappen hadden we ook al wat van de stad zelf gezien en het moet gezegd worden: Cusco is prachtig! Een schitterende Plaza de Armas (centraal plein), mooie koloniale gebouwen, gezellige sfeer en heel veel leuke, kleine (maar ook steile, aaargh!) steegjes. Eigenlijk kunnen we maar over 1 aspect van de stad negatief zijn, namelijk het feit dat toeristen constant opgejaagd worden door souvenir-verkopers, massage-aanbiedingen (minstens 100: massage señor/señorita?) en dergelijke. Verschrikkelijk! Geen minuut rust heb je... of toch wel, als het begint te regenen :) Maar zelfs dan staan er een paar slimmeriken met ponchos te leuren. Ach ja, je kan het die mensen niet kwalijk nemen natuurlijk :-). Na een hele dag Inca-trail-shoppen besloten we om 's avonds te gaan eten in een vegetarisch/peruviaans restaurantje waar we een menu met voor- en hoofdgerecht voor maar 7 PEN (een kleine €2) konden bestellen. En het bleek nog lekker te zijn ook! Daarna gingen we nog iets gaan drinken in een kunstzinnig ingericht cafeetje. Veel volk was er niet (weinig toeristen in Peru tijdens het regenseizoen) en dus speelden ik en Sangita een spelletje UNO, the Africa-edition, zalig! We raakten toch nog aan de praat met een Amerikaan die voor een paar dagen in Cusco was.  Dan gauw terug naar het hostel, want de volgende dag moesten we al vroeg uit de veren voor onze uitstap naar de Heilige Vallei (op eigen houtje, zonder touroperator).

De dag nadien gingen we al vroeg op weg richting bushalte. We waren nog maar net aangekomen bij de terminal of de chauffeurs waren al bijna met op de vuist gegaan om ons in hun busje te krijgen. Na wat geroep en getrek zaten we veilig op een collectivo richting Pisac, onze eerste stop van de dag. Daar aangekomen namen we een taxi naar de hoger gelegen ruînes. Onderweg moesten we wel nog even stoppen om onze toegangstickets te kopen. Een onaangename verrassing, want ze bleken verschrikkelijk duur te zijn (spijtig genoeg zijn we geen studenten meer *snif*). Aangekomen bij de ruînes bezochten we eerst het bovenste gedeelte. We waren jammer genoeg niet de enige toeristen die van deze Inca-site kwamen genieten, maar gelukkig zaten wij niet in een grote groep... we konden met ons tweetjes zelf de ruînes verkennen. Via de 'Tunnel van de Poema' kwamen we aan bij de lager gelegen resten van die Inca-heiligdom. Net op dat moment begon het te gieten... lang leve het regenseizoen. Gelukkig hadden we onze ponchos bij de hand en bleven we toch behoorlijk droog. Na een paar minuutjes te hebben geschuild onder een afdakje samen met 100 andere toeristen beseften we dat het hier niet om een gewoon regenbuitje ging en trotseerden we dapper de regen om de rest van de ruînes te bezoeken. Gelukkig stond onze taxi ons iets lager al op te wachten en deze bracht ons terug naar het dorpje.
Daar konden we al bijna onmiddellijk met een andere collectivo richting Ollantaytambo. Ook daar konden we een indrukwekkend Inca-fort bewonderen. We bezochten eerst de 'Baño de la Prinsesa' en ook een soort thermencomplex, Inca-style! Net toen we begonnen aan de klim naar de top van de ruînes begon het nog maar eens te gieten (en echt wel GIETEN). Opnieuw bewezen onze ponchos hun nut en konden we ons bezoek toch nog zonder problemen verder zetten. Dan ging het terug richting terminal voor een collectivo naar Maras. Ook deze rit verliep heel vlot, behalve dat we 4km buiten het dorp werden gedumpt. Daar stonden wel taxi's te wachten die ons naar het amfitheater van Moray kon brengen. Na heel wat onderhandelen konden we dan toch vertrekken (vermoeiend, dat afdingen). De rit voerde ons door een fantastisch landschap met velden, omgeven door besneeuwde bergtoppen.
Eenmaal aangekomen bij het amfitheater, een complex geheel van terrassen die voor landbouw gebruikt werden, stopte het eindelijk met regenen en brak de zon zelfs door. We daalden af in het amfitheater (niet zonder gevaar!) en maakten een heleboel foto's. Een beetje verder lagen nog twee andere, iets kleinere en minder goed bewaard gebleven amfitheaters. De combinatie van deze Inca-site en het omliggende landschap bood echt een adembenemend spektakel.
Helaas hebben we van deze hele dag geen foto's meer, omdat onze camera met geheugenkaartjes (!!!!!) enkele dagen later gestolen werd... waarover later meer.

De taxi bracht ons vervolgens terug naar de bushalte en alweer hadden we geluk en kwam er na vijf minuten al een bus voorbij die ons mee kon nemen naar Cusco. Een prachtige dag met heel wat mooie Inca-ruînes!!
Bij aankomst in Cusco moesten we eerst nog wat inkopen gaan doen voor onze trektocht (powerfood!) en daarna zijn we nog iets gaan eten in alweer een ander vegetarisch restaurantje. (jawel, veel vegetarische restaurantjes in Cusco, zalig!) Terug aangekomen in het hostel hadden we nog heel wat tijd nodig om onze rugzakken klaar te maken voor de Salkantay-trek, zodat we uiteindelijk pas om middernacht in ons bed lagen. We waren dus uitstekend voorbereid om de volgende dag om 4u op te staan voor het begin van onze trektocht naar Machu Picchu, waarover meer in onze volgende blog!


Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer