Iquique (Gigante de Atacama-Humberstone-Pica) en Arica

Rond 11u kwamen we aan in het Backpackers hostel in Iquique. De eerste personen die we daar tegenkwamen waren... Ines en Dorina! Zij waren de dag voordien uit La Serena vertrokken en waren in hetzelfde hostel terechtgekomen, it's a small backpackers world! Iets minder leuk was de ontvangst: het personeel was niet echt gastvriendelijk en een glimlach was ook te veel gevraagd (te zwaar gefeest de nacht voordien!). De check-in was vanaf 12.30u en voordien wouden ze ons niet op de kamer laten (terwijl dit in andere hostels nooit een probleem is). Ook onze Duitse vriendinnen hadden al kennisgemaakt met het 'vriendelijke' en niet zo behulpzame personeel bij het informeren naar leuke excursies in de omgeving. Na bijna twee uur wachten mochten we dan eindelijk naar onze kamer.

Ondanks de lange busreis wouden we deze dag niet verloren laten gaan en besloten we om alvast de stad te verkennen. Na een korte omweg via de plaatselijke supermarkt (onze eerste stop in elke stad die we bezoeken) kwamen we terecht in het centrum. Een aangename verrassing: veel mooie gebouwen in koloniale stijl (maar waarom laten ze die toch altijd zo verkommeren), leuke plazas en een autovrije hoofdstraat met een gerestaureerde, ouderwetse tram... precies Main Street, Disneyland!
In tegenstelling tot wat het personeel van ons hostel beweerde, konden we op zondag zonder problemen informatie krijgen over de verschillende sights in en rond Iquique. Daarna bezochten we nog het Museo Regional, met een tentoostelling over de Chinchorro-indianen (interessant!). Een toezichthouder gaf ons (na sluitingstijd, halleluja!) zelfs nog gratis uitleg over de nitraatindustrie in de streek. Hij was een zeer vriendelijke, maar helaas ook praatgrage man en het kostte ons heel wat moeite om te ontsnappen aan zijn foto's en verhalen. Hoog tijd om terug naar het hostel te gaan, iets te koken en wat op het internet te surfen. We informeerden Ines en Dorina over de verschillende excursies en besloten om de volgende dag samen de Gigante de Atacama te bezoeken.

Maandagochtend, na het ontbijt, boekten ik en Sangita een excursie die ons dinsdag langs de belangrijkste bezienswaardigheden in de streek zou brengen. Daarna hadden we om 10u afgesproken aan de dienst toerisme om vandaar uit samen met Ines en Dorina een taxi te nemen richting Gigante de Atacama, een reusachtige geoglief (een tekening in of op de aarde, bv. gemaakt van stenen) van meer dan 1000 jaar oud. Ze is zo'n 90m hoog en meteen ook de grootste ter wereld. Na een rit van bijna 1,5 uur stonden we met open mond te kijken naar deze enorme tekening. Niemand kent precies de betekenis van deze tekening (en andere geogliefen), maar het is wel indrukwekkend. Een uurtje en een hondertal foto's later (ok, een beetje overdreven :p) was het dan tijd om terug te keren naar Iquique, met een kleine stop onderweg om de twee Duitse meisjes af te zetten in Humberstone.
Om het onszelf wat gemakkelijk te maken, besloten we om die avond een lekkere spaghetti te maken, genoeg voor twee dagen. Dat zou ons de volgende dag al heel wat boodschappen-stress besparen :) Daarna namen we afscheid van onze Duitse vriendinnen die dezelfde avond nog doorreisden naar Calama en San Pedro de Atacama.

De volgende dag moesten we al om 7u (ik weet het, schandalig vroeg) opstaan om op tijd klaar te staan voor onze excursie. De bus was wonderbaarlijk genoeg op tijd en al gauw waren we op weg naar de eerste stop: Santa Laura en Humberstone. Oficina Santa Laura is een oude nitraatverwerkingsfabriek met spookachtige installaties, oude machines en enkele oude gebouwen met overblijfselen uit de hoogdagen van deze industrie. Een eindje verderop ligt Humberstone, een spookstad waar vroeger de mijnwerkers woonden. Het leek wel alsof de tijd er was blijven stilstaan. Indrukwekkend en een beetje griezelig...
Daarna bezochten we Cerro Pintados, een heuvel met een 350-tal geogliefen van menselijke figuren, dieren en geometrische vormen... een indrukwekkend schouwspel! Volgende halte was Pica, een oase in het midden van de woestijn waar onder andere de pica-lemoen wordt gekweekt (onmisbaar voor een echte Pisco Sour!!). Daar kregen we ook de mogelijkheid om te zwemmen in een semi-thermale bron, niet echt een verkoeling bij dit warme weer :p Nog snel een lekkere verse vruchtensap gedronken, de plaatselijke kerk bezocht en dan terug op weg naar de laatste halte van deze excursie: het belangrijkste bedevaartsoord in Chile. Kortom, een druk programma, maar wel een zeer geslaagde uitstap. Terug aangekomen in Iquique waren we blij dat de spaghetti al klaarstond, moe als we waren na deze lange dag. Dan nog inpakken (Sangita is het inpakken beu en mist haar kleerkast :p) want we moesten de volgende ochtend om 8.20 de bus nemen richting Arica (jawel, alweer schandalig vroeg opstaan, is dat vakantie? :p).


Met kleine oogjes zaten we de ochtend van ons vertrek aan de ontbijttafel. Nuja, heel eventjes maar, want onze taxi stond al te wachten! We hebben dan maar ontbeten in de busterminal :)

Na een rit van ongeveer vier uur kwamen we aan in Arica. Deze stad moest onze uitvalsbasis worden voor een rondreis door Putre en Parque Nacional Lauca. We wouden eerst te voet naar ons hostel wandelen, maar na een korte blik op de kaart bleek dit een onmogelijke opgave (toch zeker met onze zware rugzakken). Dan maar een taxi genomen die ons netjes voor de deur afzette. Na de check-in hebben we de stad verkend, een leuk kuststadje, maar niets bijzonders. Daarna hebben we geinformeerd naar de verschillende mogelijkheden voor een 2- of 3-daagse rondreis. Uiteindelijk kozen we ervoor om 3 dagen in de bergen door te brengen, met 2 overnachtingen in Putre (3500m hoogte!).


Meer over deze schitterende rondreis in onze volgende blog!




Laatste foto's

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer