Manizales - Koffie / Parque nacional Los Nevados

Na een paar uurtjes bus (toch nog een stuk of vijf, boe!) kwamen we 's avonds aan in de busterminal van Manizales. Daar wouden we een taxi naar ons hostel nemen. Dit ging toch net iets moeilijker dan verwacht. Blijkbaar kunnen taxichauffeurs in Colombia er niet tegen als je wat van de prijs probeert af te doen. Ze worden kwaad en willen je niet meer meenemen. De volgende taxichauffeur op zijn beurt wil je dan weer niet meenemen, omdat hij niet als eerste taxi in de lijn staat,... Ach ja, na enkele minuten zaten we dan toch in een taxi. Dit heeft wel bijna ons leven gekost (zotte chauffeur: piepende remmen, gevaarlijke inhaalmaneuvers...!) en we hebben uiteindelijk veel meer betaald omdat hij op de meter reed (in plaats van een vooraf vastgelegde prijs) en volgens mij niet de korste weg had genomen... 's Avonds zijn we nog iets gaan eten en hebben we een filmpje gekeken.

De volgende dag gingen we samen met Angelica, een duitse die in ons hostel verbleef, met het openbaar vervoer (3 verschillende mini-busjes) naar Hacienda de Cafe 'El Guayabal'.
Bij het opstappen op het laatste busje onmoetten we al de gids die ons op deze hacienda zou rondleiden. Handig, want hij vertelde ons waar we moesten uitstappen en na nog eens 5-10 min wandelen, kwamen we eindelijk aan bij 'El Guayabal'.
We moesten nog even wachten voor de rondleiding begon en kregen een heerlijke ijs-koffie aangeboden. Iedereen stelde zich voor en we leerden zelfs een belgisch koppel, Katrien en Jonas, kennen. Tijdens de rondleiding kregen we eerst wat uitleg over deze koffieplantage, met 64 hectare een van de grootste in de streek. Ook kweken ze er enkele sierbloemen, cacao- en banaanbomen.
Daarna kregen we uitleg over het planten en de groei van een koffieplant. Niet zo simpel als je zou denken. Men werkt in verschillende fases met strikte regels en zeer strenge controle/selectie. De planten worden om de 7 jaar gesnoeid en dit proces wordt vier keer herhaald. Dit allemaal om de "perfecte koffieplant" over te houden. Slechs 70% van de geplante zaden, die eerst in een soort creche gekweekt worden, groeit uit tot een bruikbare plant. De zaden zelf worden onderzocht in een laboratorium en om de paar jaar worden er andere (betere) zaden (door kruisingen, niet genetisch gemanipuleerd) geproduceerd en geplant. Ook vertelde de gids ons over een ziekte die de planten konden krijgen en die de kwaliteit van de boon sterk beinvloedde.
Hij vertelde over de koffieplukkers die met de hand al de rijpe bonen moeten plukken en die dagelijks met tassen van tientallen kilo's rondsleuren. Ze worden per kilo bonen betaald en moeten al minstens 25-30 kilo bonen plukken om enkel hun eten en logement te kunnen betalen. Wel hebben ze een ziekteverzekering en een pensioen en diegenen die heel snel kunnen plukken (tot 130 kilo!!) kunnen er toch behoorlijk goed aan verdienen. Maar wat een zware job!
We wandelden nog naar een hoger punt waar we een prachtig zicht hadden over de bergen en de vele hectaren koffieplantjes.


We kregen er nog wat uitleg over meststoffen (deels ecologisch) en de machines die instaan voor het verwerken van de koffiebonen. De bonen worden van hun schil en een dun laagje pulp ontdaan, gaan in een bad met water om de verschillende kwaliteiten te onderscheiden (de slechtere en kleinere bonen drijven terwijl de goede en grotere bonen zinken) en tot slot worden ze gedroogd in een warmelucht oven.
De goede bonen worden voor export gebruikt. Ze worden in het buitenland geroosterd en gemalen (bv Miko in Turnhout) en de slechte bonen worden gebruikt voor goedkope koffie en instant koffie (dit is hetgene dat de Colombianen moeten drinken en dit is voor de rest van zuid-amerika niet anders, men drinkt hier voornamelijk instant koffie).
Na de rondleiding was het tijd om te proeven. Ik lust normaal geen zwarte koffie maar nadat onze gids hem vers gemalen en bereid had, moest ik er toch van proeven. Het was verrassend lekker, de koffie smaakte niet bitter! Filip proefde ook maar hij was minder enthousiast, hij lust dan ook helemaal geen koffie. Als we onze gids mogen geloven wordt er in deze streek van Colombia de beste koffie gemaakt. Door de goede kwaliteit van de koffie smaakt deze niet bitter.
Na het koffieproeven aten we allemaal nog een lunch op de hacienda, kochten we wat koffie en vertrokken we weer richting Manizales.


Samen met Angelica, Katrien en Jonas gingen we op zoek naar een reisagentschap om de volgende dag naar Parque Nacional Los Nevados te gaan. De normale prijs was 120.000 pesos (zo'n 40 euro), wat ons veel te duur leek. Met 5 moesten we toch een beter prijsje kunnen krijgen... Na wat onderhandelen, weglopen, terugkomen en het uitstallen van vele 50000 peso briefjes (+- 17 euro -> cash geld tonen werkt altijd!) hebben we toch een behoorlijk goede deal gemaakt (105.000 pesos/persoon).

Daarna gingen we nog samen een lekker sapje drinken en gaven Jonas en Katrien ons een heleboel informatie over Santa Marta, Cartagena en Taganga. We gingen samen nog een hapje eten in een chifa (Chinees restaurant). Na Filips vorige, niet zo leuke ervaring met Chinees eten was hij er toch niet helemaal gerust op. Maar het eten was lekker en de volgende dag had hij helemaal geen maagproblemen.


De volgende dag gingen we naar Parque nacional Los Nevados, het busje pikte ons rond 7 uur aan ons hostel op. We pikten nog wat andere mensen op en onze eerste stop was het ontbijt. Gelukkig hadden wij al ontbeten want het het was echt niet lekker. We kochten ter plaatsen nog een paar handschoenen (onze handschoenen hadden we al naar Belgie opgestuurd) en dan reden we verder naar Laguna Negra. Een meer omringd met bergen en daarmee was het dan ook gezegd. Het was geen mooi meer ofzo. We kregen er nog een lekker warm drankje met kaneel aangeboden, mmmmm. Daarna stopten we bij de ingang van het park, waar we wat uitleg kregen. Tot slot reden we naar de voet van de vulkaan El Ruiz op ongeveer 4600 meter waar we aan onze wandeling tot aan de gletsjer op 5125 meter begonnen. Een beetje een Cotopaxi gevoel maar niet in de sneeuw maar op los zand dat onder je voeten weg schoof. Spijtig genoeg kwamen er toen wolken op zetten. Deze keer klommen we niet tot aan de top van een vulkaan maar toch hadden we op 5125 ook een prachtig uitzicht over de vulkaan en de ijsgletsjer er naast. Voor vele Colombianen was het de eerste keer dat ze sneeuw zagen, grappig. Een half uur en heel wat foto's later begonnen de wolken terug weg te trekken, we maakten nog meer foto's, en gingen terug naar beneden.

We hadden ondertussen ontzettend veel honger en waren blij toen we eindelijk terug vertrokken richting lunch. In het busje bleek dat iemand zijn voet had verstuikt en onderweg moesten we 2 maal stoppen omdat meerdere mensen last hadden van hoogteziekte.

De lunch was lekker en daarna was het tijd om te relaxen in een zwembad met thermisch water. Het stonk er ontzettend hard naar zwavel. Na een tijdje weken in het water begonnen kleine wondjes en muggenbeten te branden en we moesten erg voorzichtig zijn dat er geen water in onze ogen terecht kwam. Ondanks dat deed het wel veel deugd. Daarna nog even onder een ijskoude douche en het busje op terug naar Manizales.

Het was een mooi park, mooie bergen, vulkanen, speciale planten en we vonden het spijtig dat de tour niet een extra wandeling in het programma had ipv thermen (dit hebben we ondertussen al behoorlijk veel gedaan).

's Avonds zijn we eerst naar de busterminal gereden voor een ticketje naar Bogota. We zijn teruggekeerd naar ons hostel, hebben er nog een boterhammetje gegeten. Nog wat gesproken met een erg inspirerende man, zijn naam zijn we vergeten, 68 jarige reiziger die de dag voordien een vulkaan had beklommen en die net een koffie hacienda in de omgeving van Manizales had gekocht! Een man vol levenslust en enthousiasme.

's Avonds rond 11 uur vertrok onze bus naar Bogota.


Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Meer informatie over Colombia

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer