Mendoza: Alta Montaña - Vallecito / San Juan

De dag na onze kater was het hoog tijd om weer iets actiefs te ondernemen. Geen hoofdpijn, geen misselijkheid... dus ook geen excuses om tot 18h in bed te blijven liggen :p
We hadden een excursie geboekt die ons van Mendoza naar de Chileense grens zou brengen, met onderweg een aantal adembenemende landschappen, de Alta Montaña-route. 's Ochtends moesten we al om 7.00 (*megageeuw*) opstaan om op tijd klaar te zijn. Het busje kwam ons (gelukkig) aan het hotel oppikken rond 7.30. Met een rugzak vol eten (we love to picknick) en warme kleren werden we op tijd opgepikt, een mirakel! We waren eigenlijk nog aan het ontbijten, omdat we hadden geanticipeerd op het feit dat de bus zowiezo te laat zou zijn... God strafte ons onmiddellijk genadeloos af!

Leuk detail bij deze excursie: ze was volledig in het Spaans! Een Engelse gids zou ons 80 pesos extra gekost hebben (afzetters) dus had ik besloten om alle belangrijke informatie zelf te vertalen voor Sangita. Bij het begin van de rit moest iedereen vertellen uit welke streek of uit welk land ze afkomstig waren. Het waren allemaal Argentijnen, dus vielen wij al meteen goed op als enige niet-Argentijnen (laat staan Spaans-sprekenden). Maar vriendelijk als de Argentijnen altijd zijn, was er vrouw die ons al meteen wist te vertellen dat ze vertaler-tolk (Spaans-Engels) was en dat we haar vragen mochten stellen als we iets niet begrepen. Eerste stop was het stuwmeer van Portrerillos, zo´n 30 km van Mendoza. Het levert electriciteit voor de hele stad Mendoza en de wijde omgeving en de daaraan verbonden waterkrachtcentrale is één van de grootste van Argentinië. Jammer genoeg stopte het busje maar één keer voor foto's en dan nog net op een plaats die helemaal niet zo spectaculair was. Maar toch wel een paar fotootjes waard!
Dan verder naar Upsalla, op de grens tussen het laag- en het hooggebergte. Net voor het binnenrijden van dit stadje kregen we nog de kans om een brug uit de tijd van de bevrijding van Argentinië te bezichtigen. Het brugje zelf was maar klein, de historische betekenis gigantisch! (Generaal San Martin leidde zijn troepen over dit brugje tijdens de bevrijding van Argentinië om Mendoza en omstreken binnen te trekken). Upsallata zelf stelde niets voor, een stop om snel te vergeten... of ook niet, want we konden niet verder rijden door een betoging tegen plannen om een uranium-mijn te openen die het drinkwater van Mendoza en omstreken onherroepelijk zou besmetten. Één van de pijnlijke voorbeelden van hoe economische belangen het nog altijd winnen van ecologische belangen.
Dan verder naar Penitentes, een bekend Argentijns skigebied dichtbij de Chileense grens. Voor ons was het een doodgewoon ski-oord, maar voor onze medereizigers was het vaak het eerste echte contact met sneeuw. We vonden ook geen foto-waardig materiaal, want skiliften en sneeuw, dat kennen we ondertussen wel! Dan terug de bus op richting parque Aconcagua, waar de hoogste berg op het Zuid-Amerikaanse continent zich bevindt (u raadt het al, de Aconcagua :p). We stopten aan een punt met een prachtig uitzicht op deze reus, eindelijk nog eens een moment om kiekjes te nemen! Toegegeven, onderweg hebben we heel wat prachtige foto's kunnen nemen van adembenemende berglandschappen, veel-kleurige heuvels, oude spoorwegen,... de reis zelf was dus eigenlijk veel interessanter dan al die kleine stops.

Daarna reden we eerst door tot aan de Chileense grens, blijkbaar om foto's te nemen van de tunnel die naar de grenspost leidde. Wij vonden er niet veel aan... en de andere passagiers ook niet echt :p Dan maakte de bus rechtsomkeer om ons naar de belangrijkste attractie van de dag te brengen (en de enige echte noemenswaardige): Puenta del Inca. Deze brug werd (u raadt het alweer) door de Inca's ontdekt en is een volledig op natuurlijke wijze ontstane brug. Vlakbij is er namelijk een thermale bron met zeer zout- en zwavelrijk water. Door de eeuwen heen vormde de afzetting van de bron deze brug. Dit zorgt voor allerlei spectaculaire kleuren, moeilijk om te beschrijven (zie foto's), echt prachtig! Tientallen jaren geleden was er zelfs een kuuroord, dat ondertussen wel volledig vervallen is. De brug zelf mag niet meer betreden worden omdat er te veel slijtage ontstond door de bezoekjes van de vele toeristen.
Hier hebben we ook onze picknick verorberd en dan was het tijd om terug te keren naar Mendoza. De bus reed aan duizelingwekkende snelheden de berg af, dus waren we vroeger terug dan verwacht. Dan snel onze rugzakken oppikken en richting nieuwe jeugdherberg: Mendoza Inn, midden in de uitgaansbuurt van Mendoza (zie zaterdag :p).
's Avonds nog eens Mexicaans gegeten (de Green Apple was dicht, boehoe) en dan ons bedje in!

De volgende dag wouden we 'snel eventjes' naar de post om de twee flessen die ik voor men pa had gekocht naar België te versturen. Dit bleek echter niet zo simpel te zijn. Na een omweg via de Argentijnse Post, de Argentijnse pakketdienst en UPS kwamen we uiteindelijk terecht bij DHL die de flessen wél kon versturen... en dat voor een schappelijk prijsje van een goeie 100 euro *TILT*. De volgende keer koop ik een das voor zijn verjaardag :p We moesten ook nog naar de busterminal om tickets te kopen voor een dagje Vallecito-San Juan en om informatie in te winnen over de reis naar Santiago. In de namiddag hebben we dan het Parque San Martin bezocht. De eerste twee uur vielen dik tegen (drukke straten, weinig park en veel bergop) maar daarna kwamen we dan toch nog in het echte park-gedeelte terecht (rust, gras, bloemen en water). Afin, we waren een beetje teleurgesteld, zeker na alle grote verhalen over dit park. 's Avonds eindelijk nog eens zelf gekookt (wok, jummy!) en dan slapen, want wandelen is vermoeiend (tussen haakjes: we zijn hier enorm sportief!).

Woensdagochtend vertrokken we met de bus naar Vallecito, waar een zeer beroemd Argentijns bedevaartsoord is: La Difunta Correa. Volgens de legende zou een vrouw hier na dagen rondzwerven door de woestijn van honger gestorven zijn, haar baby daarentegen werd drie dagen later levend teruggevonden aan haar borst. Zo ontstond een Argentijns Lourdes waar mensen uit het hele land naartoe komen: truckers (die er hun nummerplaat achterlaten voor geluk onderweg), zieke/oude mensen (die er komen bidden om genezing) en vele anderen, die er om geluk en bescherming voor hun familie (enorm veel foto's) en huis (waarbij ze echte maquettes maken van hun huis en die daar neerzetten), foto's en trofeeën van sporters de Difunta komen bedanken voor hun overwinningen. Zeer indrukwekkend... we hebben er zelf ook een lintje opgehangen zodat ze ons tijdens onze reis zou beschermen. Helaas hebben we hiervan geen foto's online (wel op de GSM) omdat we ons fototoestel vergeten waren (stom hé).
Vandaaruit dan teruggekeerd naar San Juan voor een blitzbezoek aan deze stad. Veel groen, mooie pleinen en als kers op de taart een uniek auditorium voor concerten (waarvan er slechts drie in de hele wereld zijn) die zonder hulp van electronica een prachtige akoestiek heeft. Speciale bouwtechnieken en materialen dragen bij tot die pareltje van geluidskwaliteit. De uitleg kregen we van een local die met veel passie over deze zaal vertelde. En om het geheel compleet te maken was er net een concertpianiste aan het oefenen, waardoor we meteen zelf konden ervaren hoe fantastisch het geluid in die zaal wel was.
Daarna moesten we ons terug naar de busterminal haasten om op tijd de bus naar Mendoza terug te nemen. Te voet bleek dit onmogelijk dus sprongen we op goed geluk een bus op die ons vijf minuten voor vertrek afzetten in de buurt van de terminal. Een klein sprintje en we zaten veilig op de bus naar Mendoza.

's Avonds konden we eindelijk nog eens in ons favoriet vegetarisch restaurantje (The Green Apple) eten, een goede afsluiter voor ons verblijf in Mendoza.

In de volgende blog vertellen we alles over Santiago (en the crazy americans).

groetjes en knuffel,
Filip en Sangita

Laatste foto's

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer