La Paz - Copacabana - Lago Titicaca

Over onze eerste dag in La Paz kunnen we kort zijn: na het zoeken van een hostel gingen we naar een internetcafe om onze blog bij te werken. Hier waren we enkele uren zoet mee (zie vorige blog :p). 's Avonds zijn we in een kleine bistro gaan eten: lekker mexicaans eten en als dessert een eeeenooooormmmmmeeee chocoladecake. Sangita moest er zelfs de helft van laten liggen! (en als vrouw een stuk chocoladecake laten liggen, beschouw ik als een persoonlijke nederlaag)
De volgende ochtend wouden we toch even rondkijken om te zien of er nog een ander hostel was dat ons meer aansprak (we waren wel tevreden, maar de avondklok van 12u 's nachts stond ons niet aan :p). We maakten van de gelegenheid gebruik om alvast een deel van La Paz te verkennen. Eigenlijk is La Paz gemakkelijk in 1 woord te beschrijven: CHAOS! Auto's, heeeeel veeeeel busjes en massaal veel mensen op straat. Doe daar nog een scheutje verkiezingen bij (waarbij de politie met enorme machinegeweren door de straten paradeerde) en je hebt een beetje een idee over de drukte in La Paz. De zoektocht naar een hostel was geen succes, want overal was het duurder... en dat voor minder service!
's Middags aten we in een vegetarisch restaurant met een enorm, superlekker buffet! We moesten ons bijna naar buiten laten rollen na het eten. In de namiddag was het tijd voor één van de belangrijkste momenten van deze reis (voor jullie dan toch): souvenirs kopen!! Na een hele middag shoppen, gingen we meteen naar het postkantoor om alles naar België op te sturen (het is al toegekomen en staat onder de kerstboom... en mag pas geopend worden als wij terug zijn!!). 's Avonds hebben we gewoon broodjes gegeten op de kamer en zijn dan vroeg gaan slapen.
De volgende ochtend zijn we om 6.30 opgestaan om zo vroeg mogelijk de bus naar Tiwanaku te kunnen nemen, om zo de grote hordes toeristen voor te zijn en om zoveel mogelijk uit onze dag te kunnen halen. Uiteindelijk zaten we rond 7.30 als sardientjes op elkaar gepropt in een klein busje (lokaal vervoer, leuk!) richting de ruines van Tiwanaku. Daar eenmaal toegekomen konden we aansluiten bij een groepje Amerikanen die een gids hadden ingehuurd om meer uitleg te geven over dit heiligdom. De rondleiding was interessant en indrukwekkend. Deze beschaving ging vooraf aan de Inca-beschaving en heeft enkele duizenden jaren over grote delen van Zuid-Amerika geheerst. Ze bouwden onder andere indrukwekkende tempels, waarbij ze rekening hielden met de stand van de zon tijdens de verschillende seizoenen. De precizie die daarbij aan de dag werd gelegd is fascinerend. Ook een groot deel van de Incaroutes zijn eigenlijk eerst door de Tiwanaku aangelegd en pas daarna door de Incas uitgebreid. Helaas kunnen we jullie geen foto's laten zien, want onze camera werd een paar dagen geleden gestolen... en daarbij zijn heel wat foto's verloren gegaan :'(. De musea konden we maar gedeeltelijk bezichtigen door een elektriciteitspanne.
Daarna keerden we met een busje terug naar La Paz en gingen nog eens eten in het vegetarisch restaurant. Daarna bleef er enkel nog een beetje tijd over om de laatste souvenirs te kopen en zijn we 's namiddags nog uit La Paz vertrokken naar Copacabana. We wouden namelijk uit La Paz weg zijn voor de stad hermetisch afgesloten werd voor de verkiezingen.
De weg naar Copacabana was heel erg mooi en bij aankomst aan het Titicaca-meer konden we genieten van een prachtige zonsondergang (helaas, ook geen foto's, boehoe). Een uurtje later kwamen we dan aan in Copacabana, de bus stopte zelfs vlak aan ons hostel! Nog snel een hapje eten en dan nog iets gaan drinken in een plaatselijk cafétje. Wegens geldgebrek moesten we ons beperken tot één drankje.
Zondag, dag van de verkiezingen! Tot onze grote verbazing was Copacabana niet volledig dood en konden we zelfs een aantal reisagentschappen aflopen om te informeren voor een tochtje naar de Isla del Sol in het Titicacameer. Ook beklommen we een steile berg (een voormalige Inca-sterrenobservatiepunt) vanwaar we een prachtig uitzicht hadden over het dorp, het meer en de bergen (snif, zo mooi en geen foto's) en twee kleine Inca-ruines (niet zo indrukwekkend).
Aangezien het prachtig weer was, hebben we de rest van de dag aan het meer doorgebracht, zalig! ´s Avonds nog eens Mexicaans gegeten (onze nieuwe verslaving)... en dan bedje in!

De volgende ochtend moesten we al om 8.15 aan de oever van het meer staan om daar een bootje naar Isla del Sol te nemen. De dag begon al heel Boliviaans, want de boot vertrok met een half uur vertraging (wat naar Boliviaanse normen nog normaal is :p). Daarna ging het met een slakkegangetje richting het noordelijk deel van het eiland, een tocht van zo'n 2,5 uur. Onderweg genoten we van het mooie weer en het mooie landschap... nu ja, eigenlijk waterschap. Daar aangekomen bezochten we eerst een heeel klein museum over de 'gezonken stad' die vlak bij het eiland teruggevonden is. Daarna ging het onder begeleiding van een gids naar een Inca-tempel op het meest noordelijke punt van het eiland. Vlakbij was ook een rots waar de Inca's magische krachten aan toeschreven en een offertafel. We kregen een zeer interessante uitleg over de ligging van deze offertafel tov de zon tijdens de verschillende zonnewendes (21 juni en 21 september) en de bergen waartussen de zon zich bevindt tussen deze twee zonnewendes. Afin, redelijk ingewikkeld om uit te leggen maar indrukwekkend hoe ze die positie zo precies konden bepalen.

Na het bezoek hebben we nog snel iets gegeten (broodjes met kaas!) en zijn dan naar het zuiden van het eiland gewandeld. Een mooie, maar ook intensieve wandeling (bergen, jawel, ook op dat eiland!).

Na een goeie twee uur kwamen we aan bij het haventje vanwaar onze boot terug naar Copacabana zou varen. Ons plan was om toen gauw naar de bank te gaan om wat geld af te halen, want we hadden geen cash geld meer. Jammer genoeg was de bank net die dag gesloten (op een maandag, schandalig!) en waren er nergens bankautomaten (abnormaal voor zo'n toeristisch plaatsje). We zijn toen een vijftal hotels afgelopen in de hoop dat we daar met onze VISA-kaart wat geld konden afhalen, zonder succes! (zelfs niet met een commissie, de gierigaards) Dan hebben we maar al onze Euro's, Dollars en Argentijnse Pesos bij elkaar gezocht en die gaan wisselen in een wisselkantoortje. Daarmee konden we nog net ons hostel en het avondeten (een afschuwelijke pizza) betalen. Voor de bus hebben we een regeling moeten treffen waarbij we pas bij aankomst in Puno (Peru) moesten betalen. HANDIG!

We vertrokken de volgende ochtend om 10.30 met de bus richting Cusco, met een tussenstop in Puno om over te stappen op een andere bus. Daar moesten we de buschauffeur nog een fooi geven, omdat hij ons 'op krediet' tot in Puno had gebracht (bende afzetters). Gelukkig verliep de rest van de reis zonder problemen en kwamen we rond 19h30 aan in het regenachtige Cusco (hallo regenseizoen!). Samen met twee meisjes uit Nieuw-Zeeland kropen we in een mini-taxi (echt, supermini!) richting hostel.

We hadden nog net energie genoeg om te gaan eten in een Hare Krishna - restaurantje (helaas, een tegenvaller dit keer) en kropen daarna uitgeput ons bed in.

Meer over Cusco en de Salkantay-trek naar Machu Picchu in onze volgende blog!


 

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer