San Pedro de Atacama - Valle de la Luna - Tatio Geysers

Zondagochtend kwamen we aan in San Pedro, midden in de woestijn. De zon brandde genadeloos op onze hoofden tijdens onze zoektocht naar een leuk hostel. Uiteindelijk kwamen we terecht in Hostal Eden. Op het eerste gezicht heel gezellig, met een grote, schaduwrijke binnenplaats en veel hangmatten (chilluhhh).

De driedaagse rondreis en de daaropvolgende busreis hadden ons behoorlijk uitgeput, dus we besloten het die dag rustig aan te doen. Eerst en vooral gingen we richting centrum om wat informatie in te winnen over de talrijke excursies die we hier konden boeken. Het eerste wat meteen opviel was dat er enkel toeristen rondliepen... en veel! Eigenlijk zagen we maar heel weinig locals (er wonen hier ook maar ongeveer 2000 mensen), het was duidelijk dat alles rond Señor Turista draaide: reisagentschappen, winkeltjes met handwerk en restaurantjes... meer was er eigenlijk niet te zien.

We moesten onze zoektocht naar een leuk reisagentschap al snel staken, omdat Sangita heel erge buikpijn had. Sangita besloot om een paar uurtjes te rusten en ik zette ondertussen nog wat foto's op onze blog. Later die dag ontmoetten we een Frans koppel uit Parijs (Damien en Charlotte) die ook al informatie hadden ingewonnen bij verschillende touroperators en we besloten om samen met hen de Valle de la Luna en de Tatio Geysers te bezoeken.

De rest van de dag hebben we vooral geluierd (het is dan ook zondag!), onze blog bijgewerkt (tijdrovende bezigheid!) en boodschappen gedaan (lang geleden!). 's Avonds hebben we Ratatouille Spéciale gemaakt (eigen recept van Sangita) en daarna snel ons bedje in!

De volgende ochtend hadden de kuisvrouwen eindelijk de badkamers proper gemaakt(propvolle vuilbakken, smerige toiletten en douches!) en konden we een broodnodige douche nemen. We stonden eigenlijk op het punt om een ander hostel te zoeken, maar besloten dan toch te blijven. Blijkbaar nemen ze het hier niet zo nauw met de hygiëne en vinden ze het belangrijker om tv te kijken!

In de namiddag vertrokken we dan naar de Valle de la Luna. De excursie bracht ons naar het midden van de woestijn voor een eerste wandeling door de Valle de la Muerte, een spookachtig landschap waar enorme zandduinen en door erosie vervormde rotsen elkaar afwisselden. De zon brandde recht boven onze hoofden en het mulle zand maakte de wandeling nog een stuk zwaarder. Ondanks dat alles was het best wel indrukwekkend en gelukkig moesten we die enorme duinen enkel aflopen, wat trouwens een aantal leuke foto's opleverde :p

Een beetje verder wachtte het busje ons op en reden we naar de 'Coyote-rots'. Als jullie vroeger vaak naar Roadrunner *miepmiep* hebben gekeken, dan kennen jullie vast wel de rots waarvan Coyote altijd te pletter viel. Wel, die kan je dus vinden in de Atacama-woestijn! Iedereen mocht op de foto in allerlei poses, gelukkig zonder ongevallen (ondanks een enorme barst in die rots).

Daarna maakten we nog een wandeling van 6km door een oeroude rivierbedding, die door het water van duizenden jaren geleden, de wind en het zand in allerlei speciale vormen was geslepen. Indrukwekkend, met als enige minpunt dat we als het ware in lichte looppas het laatste deel van de wandeling moesten afwerken (anders zouden we te laat zijn voor de zonsondergang), omdat een vrouw met hoogtevrees voor heel wat vertraging zorgde.

Dan terug de bus op richting Valle de la Luna voor de zonsondergang. Het landschap hier doet, u raadt het al (hoop ik), een beetje denken aan de maan, alhoewel Sangita en ik zelf nog nooit op de maan zijn geweest. Maar het zag er inderdaad wel heel speciaal uit. De zonsondergang zorgde voor een prachtig kleurenspektakel in de vallei, een romantisch moment! Daarna was het wachten op de volle maan... en wachten... en wachten... geen maan te zien! Dus vertrok de bus dan maar richting San Pedro tot de maan plots laag aan de hemel tussen twee heuvels tevoorschijn kwam. Ohhh's en Ahhh's mochten niet ontbreken en iedereen propeerde het moment op foto vast te leggen, wat helaas niet lukte.

Terug aangekomen in ons hostel aten we de rest van de ratatouille en een mega-empanada. Dan snel gaan slapen want om 4u 's ochtends (u leest het goed!) moesten we alweer klaarstaan voor de excursie naar de geisers.

Met kleine oogjes stonden we om 3.45 op en stonden om 4.00 te wachten voor het hotel. De gids vertelde ons dat het ongeveer 2uur rijden was naar de Tatio geisers en dat de weg een beetje bumpy (hobbelig) zou zijn. Een zwaar understatement, want 2,5 uur lang werden we door elkaar geschud en leek het alsof het busje elk moment uit elkaar kon vallen... precies een op hol geslagen trilplaat zaten.

Rond 6.30 kwamen we aan bij de geisers en zagen we de eerste rookwolken in de verte opstijgen. Ondanks onze dikke laag warme kledij stonden we toch te bibberen (-10 tot -15 graden, alstublieft!) en keken we verlangend uit naar de zonsopgang. Het spektakel van de geisers was wel adembenemend: kokend heet water en stoom spoten met grote kracht meters hoog de lucht in. Andere geisers waren precies grote kookpotten, waar het water constant uit omhoog borrelde. Het enige minpunt was het grote aantal toeristen... maar ja, het was dan ook wel de meest spectaculaire excursie... iedereen wou getuige zijn van dit prachtige natuurfenomeen.

Rond 7.30 kregen we een lekker ontbijt voorgeschoteld met verschillende soorten cake, brood, kaas, yoghurt, thee... de melk werd op natuurlijk wijze opgewarmd, namelijk in de geiser zelf! Ondertussen was de zon opgekomen boven de bergen en werd het onmiddellijk 5 a 10 graden warmen. Net op tijd, want onze vingers waren al stijf bevroren!

Dan ging het verder richting een semi-thermale zwempoel op een 70-tal km van de geisers. Sangita had opnieuw heel veel buikpijn, maar hield toch dapper vol. Een 2-tal uurtjes en heel wat mooie landschappen later kwamen we aan bij een kloof, waar we na een korte wandeling aankwamen bij de 'thermen'. Prachtig gelegen tussen de bergen en geen andere toeristen die de rust kwamen verstoren, zalig! We mochten een half uurtje dobberen (warm in het water, maar koud eenmaal uit het water!) en gingen daarna op weg naar een speciaal cactus-veld. Daar aangekomen was Sangita haar buikpijn (zware krampen) zo erg geworden dat ze de korte wandeling niet meer aankon. Ze bleef rusten in het busje terwijl ik samen met de groep naar de cactussen wandelde. We konden er twee enorme cactussen van 7m en 12m (jawel, ongelooflijk) bewonderen. In mijn enthousiasme om met deze cactussen op de foto te staan, heb ik mij eerst lelijk geprik en ben daarna nog eens onderuit gegaan met een aantal zware blessures (nee hoor, gewoon wat schaafwondes) tot gevolg.

Dan ging het terug richting San Pedro, waar Sangita nog een paar uurtjes op bed heeft gelegen en ik weeeeeeeeeeeeer onze blog heb bijgewerkt (stom ding). 's Avonds ging het gelukkig al terug beter en zijn we lekker gaan eten, met een flesje wijn erbij om het einde van de pijn te vieren :p

De volgende ochtend stonden we om 10.30 klaar voor de busreis naar Salta - Argentinië. Met een uur vertraging gingen we eindelijk op weg. De grensovergang verliep deze keer (halleluja) supervlot, de Argentijnen zijn een stuk gemakkelijker in al dat administratief gedoe dan de Chilenen. Ook nog het vermelden waard was het adembenemende landschap onderweg. Drie uur lang reed onze bus over de altiplano (meer dan 4000m hoog) langs zoutvlaktes, lagunes en zelfs vulkanen! Mooi meegenomen tijdens deze 12 uur durende busreis. Rond 22h kwamen we aan in Salta en namen een taxi richting Hostal del Centro.

Aangezien we morgen om 00.45u naar Bolivia vertrekken, zullen we proberen om voor het vertrek nog over onze avonturen in Salta te vertellen. We hebben zo'n vermoeden dat we in Bolivia niet altijd even gemakkelijk toegang tot het internet zullen hebben.

Groetjes en kus,

Filip en Sangita

Laatste foto's

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer